Կյանքը սկսել եմ ավելի շատ գնահատել. «1+4» Անուշիկ Ղուբասարյան (Տեսանյութ)

1

«Ընտանեկան ժողովը որոշում կայացրեց ընտրել «մասնագիտությունների մասնագիտությունը»: Անուշիկ Ղուբասարյանը Թբիլիսիի պետական բժշկական համալսարանի արդեն 5-րդ կուրսի ուսանող է: Ազգային փոքրամասնությունների համար նախատեսված «1+4» ծրագիրն Անուշիկի համար «1+6» էր, չնայած, ինչպես խոստովանում է նա՝ բժշկական համալսարանի ուսանողների համար հավելյալ 2 տարին ապագա բժշկուհուն բոլորովին հետ չի պահել գնալ երազանքի հետեւից:

Անուշիկը պատրաստվում էր ուսումը շարունակել Երեւանում, երբ պատահաբար իմացավ «1+4» ծրագրի գոյության մասին:

«Բախտի ընձեռած նման հնարավորությունը բաց թողնել չէր կարելի,- անկեղծանում է ուսանողուհին,-«1+4»-ը ինտեգրման մեծ հնարավորություն էր, որովհետեւ մենք՝ հայկական գյուղերի բնակիչներ2ս, մեկուսացված ենք ապրում՝ մենք մեզանով: Առաջին անգամ Թբիլիսի գալուց դժվար էր ադապտացվելը, սակայն ցանկության դեպքում՝ հասարակության մեջ որպես լիարժեք քաղաքացի ընկալվելու մեծ հնարավորություն է տրվում»:

Անուշիկը չի շրջանցում նաեւ ծրագրի բացասական կողմերը.

«Նախ չկար որոշակի ծրագիր, որով մեզ կդասավանդեին, նաեւ  բժշկականի հետ կապված ոչինչ չէինք սովորում: Դժվար էր նաեւ այն, որ հայերս միասին էինք: Եթե մի խմբում սովորեինք ադրբեջանցիների հետ, ընդհանուր լեզուն վրացերենը կլիներ: Կարելի է ասել մենք վրացերեն սովորելու փոխարեն՝  դասախոսին հայերեն սովորեցրինք»։

Ծրագրով ընդունվողներին Անուշիկը խորհուրդ է տալիս.

«Պետք է գիտակցել սպասվող աշխատանքի ծանրությունը: Ամեն ինչ կախված է նրանից, թե 1 տարում ինչքան կսովորեն: Պետք է արդյունավետ օգտագործեն ժամանակը: Հարկավոր է նաեւ փորձել ճանաչել վրաց մշակույթը եւ ոչ մի դեպքում չամաչել լեզվի չիմացությունից»:

Պրակտիկայի համաձայն՝ բժիշկների մեծամասնությունը կարիերայի առաջին քայլերն արել են սանիտարի կարգավիճակում, Անուշիկի դեպքում՝ առաջին պաշտոնը եղել է միանգամից բուժքույրի օգնականը:

4«Առաջին կուրսում պրակտիկա էի անցնում հանրապետական հիվանդանոցի կարդիոլոգիայի բաժանմունքում: Հիշում եմ, երբ դռներից տեսա, թե ինչ վիճակում էին հիվանդները, աղոթում էի, որ վերակենդանացման բաժինը դա չլիներ,  պարզվեց, որ դա հենց վերակենդանացման բաժինն էր: Ընթացքում ընտելացա, չնայած առաջին կուրսի համար շատ ծանր էր»։

Անուշիկն աշխատել է նաեւ Արամյանցի՝ այժմ համար 1 հիվանդանոցի ինտենսիվ թերապիայի բաժնում, ինչպես նաեւ Իաշվիլիի մանկական հիվանդանոցում: Այս պահին Անուշիկն իր մասնագիտացման ճանապարհն անցնում է «Տրավմատոլոգ» կլինիկայի ինտենսիվ թերապիայի բաժնում: Անուշիկի առաջադիմության մասին խոսեցինք կլինիկայի տնօրեն Բուբա Շալամբերիձեի հետ.

3«Արդեն 6 ամիս է ճանաչում ենք Անուշիկին, պատասխանատու եւ ձգտող անձնավորություն է, եթե այսպես շարունակի, վստահ եմ՝ լավ մասնագետ կդառնա»։

Անուշիկը խոստովանում է՝ աշխատելով հիվանդանոցում ստանում է ոչ միայն մասնագիտական, այլեւ կյանքի դասեր.

«Շփվելով հիվանդների հետ, օգնելով նրանց՝ ավելի եմ գնահատում կյանքի ամեն մի ակնթարթ: Սկսել եմ հասկանալ, որ հարազատներին առողջ տեսնելն ինքնին երջանկություն է»։

«1+4»-ը վրացերեն լեզվի վերապատրաստման կրթական ծրագիր է՝ նախատեսված Վրաստանում ապրող ազգային փոքրամասնությունների համար։

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>