Տեղական արտադրության սահմանափակումը, խիստ կանոնակարգերը և Առողջապահության նախարարությունում տեսուչների պակասն այն հիմնական պատճառներն են, որոնք երկրում հանգեցրել են ֆիզիոլոգիական լուծույթի (ֆիզլուծույթ) դեֆիցիտի։
Երեկ Գների խորհրդարանական հանձնաժողովում, որտեղ լսում էին դեղ արտադրողներին և ներկրողներին, «Գախարիան Վրաստանի համար» կուսակցության պատգամավոր Քեթևան Բաքարիձեն հարցրել է, թե ինչու է 2025 թվականի դեկտեմբերից երկրում ստեղծվել ֆիզիոլոգիական լուծույթի դեֆիցիտ։
«Բիոֆարմ»-ի ներկայացուցիչը պարզաբանել է, որ ընկերությունն արտադրում է ֆիզիոլոգիական լուծույթ, սակայն այս փուլում չի գործում տեղական շուկայում և, համապատասխանաբար, չի կարող պատասխանատվություն կրել ընթացիկ դեֆիցիտի համար։
«Մենք չենք կարող պատասխան տալ դրա համար, քանի որ, ցավոք, չենք աշխատում տեղական շուկայում։ Այն ժամանակ, երբ մենք գործում էինք տեղական շուկայում, մեր արտադրանքի դեֆիցիտ չի եղել։ Իմ կարծիքով՝ գործընթացը պայմանավորված է նրանով, որ շուկայում դեռևս չկան տեղական արտադրողներ։ Մենք աշխատում ենք արտահանման ուղղությամբ, քանի որ չունենք GMP սերտիֆիկատ և չենք կարող նման կերպ գործունեություն ծավալել տեղական շուկայում», — հայտարարել է «Բիոֆարմ»-ի ներկայացուցիչը։
Իսկ GM PHARMA ընկերության ներկայացուցիչ Գիորգի Ռամիշվիլիի պարզաբանմամբ՝ խնդիրը համալիր է և ուղղակիորեն կապված է GMP (Պատշաճ արտադրական գործունեություն) սերտիֆիկատի պարտադիր պահանջի հետ։ Նրա խոսքով՝ պետական վերահսկողության մեխանիզմները չեն հասցնում սահմանված բարձր ստանդարտների հետևից։
«Ես ուղղակի կապ ունեմ այս ոլորտի հետ և կարող եմ պատասխանել ձեզ։ Վրաստանում խստացվել է օրենսդրությունը, որը պահանջում է, որ արտադրողն ունենա GMP սերտիֆիկատ, այդ թվում՝ այլ երկրներից ներկրման դեպքում, ինչը լավ է։ Հիմա մենք, շատ երկրների համեմատ, որակի մասով բարձր նշաձող ունենք, սակայն ստացվեց այնպես, որ տեղական ընկերության արտադրությունը սահմանափակվեց, իսկ հիմնական ներկրողը, որը մինչ այժմ հայկական «Լիկվոր»-ն էր, ներկայացրել է տեսչական ստուգման հայտ, սակայն դեռ չեն ստուգել։ Երկրում տեսուչների դեֆիցիտ կա։ Այս հարցով ակտիվորեն համագործակցում ենք Առողջապահության նախարարության հետ։ Քանի դեռ իրավիճակն այսպիսին է, ներկրվում է եվրոպական երկրներից, ինչն ավելի թանկ է», — պարզաբանել է Ռամիշվիլին։
Հիշեցնենք. 2025 թվականի հոկտեմբերի 1-ից ուժի մեջ է մտել որոշումը, որն ազգային ռեժիմով դեղագործական արտադրանքի գրանցման կամ վերագրանցման ժամանակ ներկրողին և տեղական արտադրողին պարտավորեցնում է ներկայացնել ոչ միայն վերջնական արտադրանքի գործարանի GMP սերտիֆիկատը, այլև այն սուբստանցիայի (հումքի) արտադրող գործարանի GMP-ն, որն օգտագործվում է արտադրության մեջ։
